With Saṅgārava · Translation: Bhikkhu Sujato, SuttaCentral
Parallels & more translations on SuttaCentral
Tassa
mayhaṁ,
bhāradvāja,
etadahosi:
‘abhijānāmi
kho
panāhaṁ
pitu
sakkassa
kammante
sītāya
jambucchāyāya
nisinno
vivicceva
kāmehi
vivicca
akusalehi
dhammehi
savitakkaṁ
savicāraṁ
vivekajaṁ
pītisukhaṁ
paṭhamaṁ
jhānaṁ
upasampajja
viharitā.
Siyā
nu
kho
eso
maggo
bodhāyā’ti?
Tassa
mayhaṁ,
bhāradvāja,
satānusāri
viññāṇaṁ
ahosi:
‘eseva
maggo
bodhāyā’ti.
Tassa
mayhaṁ,
bhāradvāja,
etadahosi:
‘kiṁ
nu
kho
ahaṁ
tassa
sukhassa
bhāyāmi
yaṁ
taṁ
sukhaṁ
aññatreva
kāmehi
aññatra
akusalehi
dhammehī’ti?
Tassa
mayhaṁ,
bhāradvāja,
etadahosi:
‘na
kho
ahaṁ
tassa
sukhassa
bhāyāmi
yaṁ
taṁ
sukhaṁ
aññatreva
kāmehi
aññatra
akusalehi
dhammehī’ti.
Tassa
mayhaṁ,
bhāradvāja,
etadahosi:
‘na
kho
taṁ
sukaraṁ
sukhaṁ
adhigantuṁ
evaṁ
adhimattakasimānaṁ
pattakāyena.
Yannūnāhaṁ
oḷārikaṁ
āhāraṁ
āhāreyyaṁ
odanakummāsan’ti.
So
kho
ahaṁ,
bhāradvāja,
oḷārikaṁ
āhāraṁ
āhāresiṁ
odanakummāsaṁ.
Tena
kho
pana
maṁ,
bhāradvāja,
samayena
pañcavaggiyā
bhikkhū
paccupaṭṭhitā
honti:
‘yaṁ
kho
samaṇo
gotamo
dhammaṁ
adhigamissati
taṁ
no
ārocessatī’ti.
Yato
kho
ahaṁ,
bhāradvāja,
oḷārikaṁ
āhāraṁ
āhāresiṁ
odanakummāsaṁ,
atha
me
te
pañcavaggiyā
bhikkhū
nibbijja
pakkamiṁsu:
‘bāhulliko
samaṇo
gotamo
padhānavibbhanto
āvatto
bāhullāyā’ti.
So
kho
ahaṁ,
bhāradvāja,
oḷārikaṁ
āhāraṁ
āhāretvā
balaṁ
gahetvā
vivicceva
kāmehi
…pe…
paṭhamaṁ
jhānaṁ
upasampajja
vihāsiṁ.
Vitakkavicārānaṁ
vūpasamā
ajjhattaṁ
sampasādanaṁ
cetaso
ekodibhāvaṁ
avitakkaṁ
avicāraṁ
samādhijaṁ
pītisukhaṁ
dutiyaṁ
jhānaṁ
…
tatiyaṁ
jhānaṁ
…
catutthaṁ
jhānaṁ
upasampajja
vihāsiṁ.
So
evaṁ
samāhite
citte
parisuddhe
pariyodāte
anaṅgaṇe
vigatūpakkilese
mudubhūte
kammaniye
ṭhite
āneñjappatte
pubbenivāsānussatiñāṇāya
cittaṁ
abhininnāmesiṁ.
So
anekavihitaṁ
pubbenivāsaṁ
anussarāmi,
seyyathidaṁ—ekampi
jātiṁ
dvepi
jātiyo
…pe…
iti
sākāraṁ
sauddesaṁ
anekavihitaṁ
pubbenivāsaṁ
anussarāmi.
Ayaṁ
kho
me,
bhāradvāja,
rattiyā
paṭhame
yāme
paṭhamā
vijjā
adhigatā,
avijjā
vihatā,
vijjā
uppannā;
tamo
vihato,
āloko
uppanno;
yathā
taṁ
appamattassa
ātāpino
pahitattassa
viharato.
So
evaṁ
samāhite
citte
parisuddhe
pariyodāte
anaṅgaṇe
vigatūpakkilese
mudubhūte
kammaniye
ṭhite
āneñjappatte
sattānaṁ
cutūpapātañāṇāya
cittaṁ
abhininnāmesiṁ.
So
dibbena
cakkhunā
visuddhena
atikkantamānusakena
satte
passāmi
cavamāne
upapajjamāne
hīne
paṇīte
suvaṇṇe
dubbaṇṇe
sugate
duggate
yathākammūpage
satte
pajānāmi
…pe…
ayaṁ
kho
me,
bhāradvāja,
rattiyā
majjhime
yāme
dutiyā
vijjā
adhigatā,
avijjā
vihatā,
vijjā
uppannā;
tamo
vihato,
āloko
uppanno;
yathā
taṁ
appamattassa
ātāpino
pahitattassa
viharato.
So
evaṁ
samāhite
citte
parisuddhe
pariyodāte
anaṅgaṇe
vigatūpakkilese
mudubhūte
kammaniye
ṭhite
āneñjappatte
āsavānaṁ
khayañāṇāya
cittaṁ
abhininnāmesiṁ.
So
‘idaṁ
dukkhan’ti
yathābhūtaṁ
abbhaññāsiṁ,
‘ayaṁ
dukkhasamudayo’ti
yathābhūtaṁ
abbhaññāsiṁ,
‘ayaṁ
dukkhanirodho’ti
yathābhūtaṁ
abbhaññāsiṁ,
‘ayaṁ
dukkhanirodhagāminī
paṭipadā’ti
yathābhūtaṁ
abbhaññāsiṁ;
‘ime
āsavā’ti
yathābhūtaṁ
abbhaññāsiṁ,
‘ayaṁ
āsavasamudayo’ti
yathābhūtaṁ
abbhaññāsiṁ,
‘ayaṁ
āsavanirodho’ti
yathābhūtaṁ
abbhaññāsiṁ,
‘ayaṁ
āsavanirodhagāminī
paṭipadā’ti
yathābhūtaṁ
abbhaññāsiṁ.
Tassa
me
evaṁ
jānato
evaṁ
passato
kāmāsavāpi
cittaṁ
vimuccittha,
bhavāsavāpi
cittaṁ
vimuccittha,
avijjāsavāpi
cittaṁ
vimuccittha.
Vimuttasmiṁ
vimuttamiti
ñāṇaṁ
ahosi.
‘Khīṇā
jāti,
vusitaṁ
brahmacariyaṁ,
kataṁ
karaṇīyaṁ,
nāparaṁ
itthattāyā’ti
abbhaññāsiṁ.
Ayaṁ
kho
me,
bhāradvāja,
rattiyā
pacchime
yāme
tatiyā
vijjā
adhigatā,
avijjā
vihatā,
vijjā
uppannā;
tamo
vihato,
āloko
uppanno;
yathā
taṁ
appamattassa
ātāpino
pahitattassa
viharato”ti.
Evaṁ
vutte,
saṅgāravo
māṇavo
bhagavantaṁ
etadavoca:
“aṭṭhitavataṁ
bhoto
gotamassa
padhānaṁ
ahosi,
sappurisavataṁ
bhoto
gotamassa
padhānaṁ
ahosi;
yathā
taṁ
arahato
sammāsambuddhassa.
Kiṁ
nu
kho,
bho
gotama,
atthi
devā”ti?
“Ṭhānaso
metaṁ,
bhāradvāja,
viditaṁ
yadidaṁ—
adhidevā”ti.
“Kiṁ
nu
kho,
bho
gotama,
‘atthi
devā’ti
puṭṭho
samāno
‘ṭhānaso
metaṁ,
bhāradvāja,
viditaṁ
yadidaṁ
adhidevā’ti
vadesi.
Nanu,
bho
gotama,
evaṁ
sante
tucchā
musā
hotī”ti?
“‘Atthi
devā’ti,
bhāradvāja,
puṭṭho
samāno
‘atthi
devā’ti
yo
vadeyya,
‘ṭhānaso
me
viditā’ti
yo
vadeyya;
atha
khvettha
viññunā
purisena
ekaṁsena
niṭṭhaṁ
gantabbaṁ
yadidaṁ:
‘atthi
devā’”ti.
“Kissa
pana
me
bhavaṁ
gotamo
ādikeneva
na
byākāsī”ti?
“Uccena
sammataṁ
kho
etaṁ,
bhāradvāja,
lokasmiṁ
yadidaṁ:
‘atthi
devā’”ti.
Evaṁ
vutte,
saṅgāravo
māṇavo
bhagavantaṁ
etadavoca:
“abhikkantaṁ,
bho
gotama,
abhikkantaṁ,
bho
gotama.
Seyyathāpi,
bho
gotama,
nikkujjitaṁ
vā
ukkujjeyya,
paṭicchannaṁ
vā
vivareyya,
mūḷhassa
vā
maggaṁ
ācikkheyya,
andhakāre
vā
telapajjotaṁ
dhāreyya:
‘cakkhumanto
rūpāni
dakkhantī’ti;
evamevaṁ
bhotā
gotamena
anekapariyāyena
dhammo
pakāsito.
Esāhaṁ
bhavantaṁ
gotamaṁ
saraṇaṁ
gacchāmi
dhammañca
bhikkhusaṅghañca.
Upāsakaṁ
maṁ
bhavaṁ
gotamo
dhāretu
ajjatagge
pāṇupetaṁ
saraṇaṁ
gatan”ti.
Saṅgāravasuttaṁ
niṭṭhitaṁ
dasamaṁ.
Brāhmaṇavaggo
niṭṭhito
pañcamo.
Tassuddānaṁ
Brahmāyu
selassalāyano,
ghoṭamukho
ca
brāhmaṇo;
Caṅkī
esu
dhanañjāni,
vāseṭṭho
subhagāravoti.
Idaṁ
vaggānamuddānaṁ
Vaggo
gahapati
bhikkhu,
paribbājakanāmako;
Rājavaggo
brāhmaṇoti,
pañca
majjhimaāgame.
Majjhimapaṇṇāsakaṁ
samattaṁ.
‹ Previous · Page 7 of 7
Lite mode — plain HTML for e-readers and old browsers. Full version