At Devadaha · Translation: Bhikkhu Sujato, SuttaCentral
Parallels & more translations on SuttaCentral
Evaṁ
me
sutaṁ—
ekaṁ
samayaṁ
bhagavā
sakkesu
viharati
devadahaṁ
nāma
sakyānaṁ
nigamo.
Tatra
kho
bhagavā
bhikkhū
āmantesi:
So I have heard. At one time the Buddha was staying in the land of the Sakyans, near the Sakyan town named Devadaha. There the Buddha addressed the mendicants,
“bhikkhavo”ti.
“Bhadante”ti
te
bhikkhū
bhagavato
paccassosuṁ.
Bhagavā
etadavoca:
“santi,
bhikkhave,
eke
samaṇabrāhmaṇā
evaṁvādino
evaṁdiṭṭhino:
‘yaṁ
kiñcāyaṁ
purisapuggalo
paṭisaṁvedeti
sukhaṁ
vā
dukkhaṁ
vā
adukkhamasukhaṁ
vā,
sabbaṁ
taṁ
pubbekatahetu.
Iti
purāṇānaṁ
kammānaṁ
tapasā
byantībhāvā,
navānaṁ
kammānaṁ
akaraṇā,
āyatiṁ
anavassavo;
āyatiṁ
anavassavā
kammakkhayo;
kammakkhayā
dukkhakkhayo;
dukkhakkhayā
vedanākkhayo;
vedanākkhayā
sabbaṁ
dukkhaṁ
nijjiṇṇaṁ
bhavissatī’ti.
Evaṁvādino,
bhikkhave,
nigaṇṭhā.
“Mendicants!” “Venerable sir,” they replied. The Buddha said this: “Mendicants, there are some ascetics and brahmins who have this doctrine and view: ‘Everything this individual person experiences—pleasurable, painful, or neutral—is because of past deeds. So, due to eliminating past deeds by fervent mortification, and not doing any new deeds, there’s nothing to come up in the future. With no future consequence, deeds end. With the ending of deeds, suffering ends. With the ending of suffering, feeling ends. And with the ending of feeling, all suffering will have been worn away.’ Such is the doctrine of the Jain ascetics.
Evaṁvādāhaṁ,
bhikkhave,
nigaṇṭhe
upasaṅkamitvā
evaṁ
vadāmi:
‘saccaṁ
kira
tumhe,
āvuso
nigaṇṭhā,
evaṁvādino
evaṁdiṭṭhino—
yaṁ
kiñcāyaṁ
purisapuggalo
paṭisaṁvedeti
sukhaṁ
vā
dukkhaṁ
vā
adukkhamasukhaṁ
vā,
sabbaṁ
taṁ
pubbekatahetu.
Iti
purāṇānaṁ
kammānaṁ
tapasā
byantībhāvā,
navānaṁ
kammānaṁ
akaraṇā,
āyatiṁ
anavassavo;
āyatiṁ
anavassavā
kammakkhayo;
kammakkhayā
dukkhakkhayo;
dukkhakkhayā
vedanākkhayo;
vedanākkhayā
sabbaṁ
dukkhaṁ
nijjiṇṇaṁ
bhavissatī’ti?
Te
ca
me,
bhikkhave,
nigaṇṭhā
evaṁ
puṭṭhā
‘āmā’ti
paṭijānanti.
I’ve gone up to the Jain ascetics who say this and said, ‘Is it really true that this is the venerables’ view?’ They admitted that it is.
Tyāhaṁ
evaṁ
vadāmi:
‘kiṁ
pana
tumhe,
āvuso
nigaṇṭhā,
jānātha—
ahuvamheva
mayaṁ
pubbe,
na
nāhuvamhā’ti?
‘No
hidaṁ,
āvuso’.
‘Kiṁ
pana
tumhe,
āvuso
nigaṇṭhā,
jānātha—
akaramheva
mayaṁ
pubbe
pāpakammaṁ,
na
nākaramhā’ti?
‘No
hidaṁ,
āvuso’.
‘Kiṁ
pana
tumhe,
āvuso
nigaṇṭhā,
jānātha—
evarūpaṁ
vā
evarūpaṁ
vā
pāpakammaṁ
akaramhā’ti?
‘No
hidaṁ,
āvuso’.
‘Kiṁ
pana
tumhe,
āvuso
nigaṇṭhā,
jānātha—
ettakaṁ
vā
dukkhaṁ
nijjiṇṇaṁ,
ettakaṁ
vā
dukkhaṁ
nijjīretabbaṁ,
ettakamhi
vā
dukkhe
nijjiṇṇe
sabbaṁ
dukkhaṁ
nijjiṇṇaṁ
bhavissatī’ti?
‘No
hidaṁ,
āvuso’.
‘Kiṁ
pana
tumhe,
āvuso
nigaṇṭhā,
jānātha—
diṭṭheva
dhamme
akusalānaṁ
dhammānaṁ
pahānaṁ,
kusalānaṁ
dhammānaṁ
upasampadan’ti?
‘No
hidaṁ,
āvuso’.
I said to them, ‘But reverends, do you know for sure that you existed in the past, and it is not the case that you did not exist?’ ‘No we don’t, reverend.’ ‘But reverends, do you know for sure that you did bad deeds in the past?’ ‘No we don’t, reverend.’ ‘But reverends, do you know that you did bad deeds of this type or that?’ ‘No we don’t, reverend.’ ‘But reverends, do you know that so much suffering has already been worn away? Or that so much suffering still remains to be worn away? Or that when so much suffering is worn away all suffering will have been worn away?’ ‘No we don’t, reverend.’ ‘But reverends, do you know about giving up unskillful qualities in this very life and embracing skillful qualities?’ ‘No we don’t, reverend.’
‘Iti
kira
tumhe,
āvuso
nigaṇṭhā,
na
jānātha—
ahuvamheva
mayaṁ
pubbe,
na
nāhuvamhāti,
na
jānātha—
akaramheva
mayaṁ
pubbe
pāpakammaṁ,
na
nākaramhāti,
na
jānātha—
evarūpaṁ
vā
evarūpaṁ
vā
pāpakammaṁ
akaramhāti,
na
jānātha—
ettakaṁ
vā
dukkhaṁ
nijjiṇṇaṁ,
ettakaṁ
vā
dukkhaṁ
nijjīretabbaṁ,
ettakamhi
vā
dukkhe
nijjiṇṇe
sabbaṁ
dukkhaṁ
nijjiṇṇaṁ
bhavissatīti,
na
jānātha—
diṭṭheva
dhamme
akusalānaṁ
dhammānaṁ
pahānaṁ,
kusalānaṁ
dhammānaṁ
upasampadaṁ;
evaṁ
sante
āyasmantānaṁ
nigaṇṭhānaṁ
na
kallamassa
veyyākaraṇāya:
“yaṁ
kiñcāyaṁ
purisapuggalo
paṭisaṁvedeti
sukhaṁ
vā
dukkhaṁ
vā
adukkhamasukhaṁ
vā,
sabbaṁ
taṁ
pubbekatahetu.
Iti
purāṇānaṁ
kammānaṁ
tapasā
byantībhāvā,
navānaṁ
kammānaṁ
akaraṇā,
āyatiṁ
anavassavo;
āyatiṁ
anavassavā
kammakkhayo;
kammakkhayā
dukkhakkhayo;
dukkhakkhayā
vedanākkhayo;
vedanākkhayā
sabbaṁ
dukkhaṁ
nijjiṇṇaṁ
bhavissatī”ti.
‘So it seems that you don’t know any of these things. In that case, it’s not appropriate for the Jain venerables to declare this.
Sace
pana
tumhe,
āvuso
nigaṇṭhā,
jāneyyātha—
ahuvamheva
mayaṁ
pubbe,
na
nāhuvamhāti,
jāneyyātha—
akaramheva
mayaṁ
pubbe
pāpakammaṁ,
na
nākaramhāti,
jāneyyātha—
evarūpaṁ
vā
evarūpaṁ
vā
pāpakammaṁ
akaramhāti,
jāneyyātha—
ettakaṁ
vā
dukkhaṁ
nijjiṇṇaṁ,
ettakaṁ
vā
dukkhaṁ
nijjīretabbaṁ,
ettakamhi
vā
dukkhe
nijjiṇṇe
sabbaṁ
dukkhaṁ
nijjiṇṇaṁ
bhavissatīti,
jāneyyātha—
diṭṭheva
dhamme
akusalānaṁ
dhammānaṁ
pahānaṁ,
kusalānaṁ
dhammānaṁ
upasampadaṁ;
evaṁ
sante
āyasmantānaṁ
nigaṇṭhānaṁ
kallamassa
veyyākaraṇāya:
“yaṁ
kiñcāyaṁ
purisapuggalo
paṭisaṁvedeti
sukhaṁ
vā
dukkhaṁ
vā
adukkhamasukhaṁ
vā,
sabbaṁ
taṁ
pubbekatahetu.
Iti
purāṇānaṁ
kammānaṁ
tapasā
byantībhāvā,
navānaṁ
kammānaṁ
akaraṇā,
āyatiṁ
anavassavo;
āyatiṁ
anavassavā
kammakkhayo;
kammakkhayā
dukkhakkhayo;
dukkhakkhayā
vedanākkhayo;
vedanākkhayā
sabbaṁ
dukkhaṁ
nijjiṇṇaṁ
bhavissatī”ti.
Now, supposing you did know these things. In that case, it would be appropriate for the Jain venerables to declare this.
Page 1 of 8 · Next ›
Lite mode — plain HTML for e-readers and old browsers. Full version