The Longer Discourse on Emptiness · Translation: Bhikkhu Sujato, SuttaCentral
Parallels & more translations on SuttaCentral
Tenānanda,
bhikkhunā
tasmiṁyeva
purimasmiṁ
samādhinimitte
ajjhattameva
cittaṁ
saṇṭhapetabbaṁ
sannisādetabbaṁ
ekodi
kātabbaṁ
samādahātabbaṁ.
So
ajjhattaṁ
suññataṁ
manasi
karoti.
Tassa
ajjhattaṁ
suññataṁ
manasikaroto
ajjhattaṁ
suññatāya
cittaṁ
pakkhandati
pasīdati
santiṭṭhati
vimuccati.
Evaṁ
santametaṁ,
ānanda,
bhikkhu
evaṁ
pajānāti:
‘ajjhattaṁ
suññataṁ
kho
me
manasikaroto
ajjhattaṁ
suññatāya
cittaṁ
pakkhandati
pasīdati
santiṭṭhati
vimuccatī’ti.
Itiha
tattha
sampajāno
hoti.
So
bahiddhā
suññataṁ
manasi
karoti
…pe…
so
ajjhattabahiddhā
suññataṁ
manasi
karoti
…pe…
so
āneñjaṁ
manasi
karoti.
Tassa
āneñjaṁ
manasikaroto
āneñjāya
cittaṁ
pakkhandati
pasīdati
santiṭṭhati
vimuccati.
Evaṁ
santametaṁ,
ānanda,
bhikkhu
evaṁ
pajānāti:
‘āneñjaṁ
kho
me
manasikaroto
āneñjāya
cittaṁ
pakkhandati
pasīdati
santiṭṭhati
vimuccatī’ti.
Itiha
tattha
sampajāno
hoti.
Tassa
ce,
ānanda,
bhikkhuno
iminā
vihārena
viharato
caṅkamāya
cittaṁ
namati,
so
caṅkamati:
‘evaṁ
maṁ
caṅkamantaṁ
nābhijjhādomanassā
pāpakā
akusalā
dhammā
anvāssavissantī’ti.
Itiha
tattha
sampajāno
hoti.
Tassa
ce,
ānanda,
bhikkhuno
iminā
vihārena
viharato
ṭhānāya
cittaṁ
namati,
so
tiṭṭhati:
‘evaṁ
maṁ
ṭhitaṁ
nābhijjhādomanassā
pāpakā
akusalā
dhammā
anvāssavissantī’ti.
Itiha
tattha
sampajāno
hoti.
Tassa
ce,
ānanda,
bhikkhuno
iminā
vihārena
viharato
nisajjāya
cittaṁ
namati,
so
nisīdati:
‘evaṁ
maṁ
nisinnaṁ
nābhijjhādomanassā
pāpakā
akusalā
dhammā
anvāssavissantī’ti.
Itiha
tattha
sampajāno
hoti.
Tassa
ce,
ānanda,
bhikkhuno
iminā
vihārena
viharato
sayanāya
cittaṁ
namati,
so
sayati:
‘evaṁ
maṁ
sayantaṁ
nābhijjhādomanassā
pāpakā
akusalā
dhammā
anvāssavissantī’ti.
Itiha
tattha
sampajāno
hoti.
Tassa
ce,
ānanda,
bhikkhuno
iminā
vihārena
viharato
kathāya
cittaṁ
namati,
so:
‘yāyaṁ
kathā
hīnā
gammā
pothujjanikā
anariyā
anatthasaṁhitā
na
nibbidāya
na
virāgāya
na
nirodhāya
na
upasamāya
na
abhiññāya
na
sambodhāya
na
nibbānāya
saṁvattati,
seyyathidaṁ—rājakathā
corakathā
mahāmattakathā
senākathā
bhayakathā
yuddhakathā
annakathā
pānakathā
vatthakathā
sayanakathā
mālākathā
gandhakathā
ñātikathā
yānakathā
gāmakathā
nigamakathā
nagarakathā
janapadakathā
itthikathā
surākathā
visikhākathā
kumbhaṭṭhānakathā
pubbapetakathā
nānattakathā
lokakkhāyikā
samuddakkhāyikā
itibhavābhavakathā
iti
vā
iti—evarūpiṁ
kathaṁ
na
kathessāmī’ti.
Itiha
tattha
sampajāno
hoti.
Yā
ca
kho
ayaṁ,
ānanda,
kathā
abhisallekhikā
cetovinīvaraṇasappāyā
ekantanibbidāya
virāgāya
nirodhāya
upasamāya
abhiññāya
sambodhāya
nibbānāya
saṁvattati,
seyyathidaṁ—appicchakathā
santuṭṭhikathā
pavivekakathā
asaṁsaggakathā
vīriyārambhakathā
sīlakathā
samādhikathā
paññākathā
vimuttikathā
vimuttiñāṇadassanakathā
iti:
‘evarūpiṁ
kathaṁ
kathessāmī’ti.
Tassa
ce,
ānanda,
bhikkhuno
iminā
vihārena
viharato
vitakkāya
cittaṁ
namati,
so:
‘ye
te
vitakkā
hīnā
gammā
pothujjanikā
anariyā
anatthasaṁhitā
na
nibbidāya
na
virāgāya
na
nirodhāya
na
upasamāya
na
abhiññāya
na
sambodhāya
na
nibbānāya
saṁvattanti,
seyyathidaṁ—kāmavitakko
byāpādavitakko
vihiṁsāvitakko
iti
evarūpe
vitakke
na
vitakkessāmī’ti.
Itiha
tattha
sampajāno
hoti.
Ye
ca
kho
ime,
ānanda,
vitakkā
ariyā
niyyānikā
niyyanti
takkarassa
sammādukkhakkhayāya,
seyyathidaṁ—nekkhammavitakko
abyāpādavitakko
avihiṁsāvitakko
iti:
‘evarūpe
vitakke
vitakkessāmī’ti.
Itiha
tattha
sampajāno
hoti.
Pañca
kho
ime,
ānanda,
kāmaguṇā.
Katame
pañca?
Cakkhuviññeyyā
rūpā
iṭṭhā
kantā
manāpā
piyarūpā
kāmūpasaṁhitā
rajanīyā,
sotaviññeyyā
saddā
…
ghānaviññeyyā
gandhā
…
jivhāviññeyyā
rasā
…
kāyaviññeyyā
phoṭṭhabbā
iṭṭhā
kantā
manāpā
piyarūpā
kāmūpasaṁhitā
rajanīyā—
ime
kho,
ānanda,
pañca
kāmaguṇā.
‹ Previous · Page 2 of 4 · Next ›
Lite mode — plain HTML for e-readers and old browsers. Full version