On the Invitation of Divinity · Translation: Bhikkhu Sujato, SuttaCentral
Parallels & more translations on SuttaCentral
pajāpatiṁ kho ahaṁ, brahme …pe…
ābhassare kho ahaṁ, brahme …pe…
subhakiṇhe kho ahaṁ, brahme …pe…
vehapphale kho ahaṁ, brahme …pe…
abhibhuṁ kho ahaṁ, brahme …pe…
sabbaṁ
kho
ahaṁ,
brahme,
sabbato
abhiññāya
yāvatā
sabbassa
sabbattena
ananubhūtaṁ
tadabhiññāya
sabbaṁ
nāpahosiṁ
sabbasmiṁ
nāpahosiṁ
sabbato
nāpahosiṁ
sabbaṁ
meti
nāpahosiṁ,
sabbaṁ
nābhivadiṁ.
Evampi
kho
ahaṁ,
brahme,
neva
te
samasamo
abhiññāya,
kuto
nīceyyaṁ?
Atha
kho
ahameva
tayā
bhiyyo’ti.
‘Sace kho, mārisa, sabbassa sabbattena ananubhūtaṁ, tadabhiññāya mā heva te rittakameva ahosi, tucchakameva ahosīti.
Viññāṇaṁ
anidassanaṁ
anantaṁ
sabbato
pabhaṁ.
Taṁ
pathaviyā
pathavattena
ananubhūtaṁ,
āpassa
āpattena
ananubhūtaṁ,
tejassa
tejattena
ananubhūtaṁ,
vāyassa
vāyattena
ananubhūtaṁ,
bhūtānaṁ
bhūtattena
ananubhūtaṁ,
devānaṁ
devattena
ananubhūtaṁ,
pajāpatissa
pajāpatittena
ananubhūtaṁ,
brahmānaṁ
brahmattena
ananubhūtaṁ,
ābhassarānaṁ
ābhassarattena
ananubhūtaṁ,
subhakiṇhānaṁ
subhakiṇhattena
ananubhūtaṁ,
vehapphalānaṁ
vehapphalattena
ananubhūtaṁ,
abhibhussa
abhibhuttena
ananubhūtaṁ,
sabbassa
sabbattena
ananubhūtaṁ.
Handa
carahi
te,
mārisa,
passa
antaradhāyāmī’ti.
‘Handa
carahi
me
tvaṁ,
brahme,
antaradhāyassu,
sace
visahasī’ti.
Atha
kho,
bhikkhave,
bako
brahmā:
‘antaradhāyissāmi
samaṇassa
gotamassa,
antaradhāyissāmi
samaṇassa
gotamassā’ti
nevassu
me
sakkoti
antaradhāyituṁ.
Evaṁ
vutte,
ahaṁ,
bhikkhave,
bakaṁ
brahmānaṁ
etadavocaṁ:
‘handa
carahi
te
brahme
antaradhāyāmī’ti.
‘Handa
carahi
me
tvaṁ,
mārisa,
antaradhāyassu
sace
visahasī’ti.
Atha
kho
ahaṁ,
bhikkhave,
tathārūpaṁ
iddhābhisaṅkhāraṁ
abhisaṅkhāsiṁ:
‘ettāvatā
brahmā
ca
brahmaparisā
ca
brahmapārisajjā
ca
saddañca
me
sossanti,
na
ca
maṁ
dakkhantī’ti.
Antarahito
imaṁ
gāthaṁ
abhāsiṁ:
‘Bhavevāhaṁ
bhayaṁ
disvā,
bhavañca
vibhavesinaṁ;
Bhavaṁ
nābhivadiṁ
kiñci,
nandiñca
na
upādiyin’ti.
Atha
kho,
bhikkhave,
brahmā
ca
brahmaparisā
ca
brahmapārisajjā
ca
acchariyabbhutacittajātā
ahesuṁ:
‘acchariyaṁ
vata
bho,
abbhutaṁ
vata
bho.
Samaṇassa
gotamassa
mahiddhikatā
mahānubhāvatā,
na
ca
vata
no
ito
pubbe
diṭṭho
vā,
suto
vā,
añño
samaṇo
vā
brāhmaṇo
vā
evaṁ
mahiddhiko
evaṁ
mahānubhāvo
yathāyaṁ
samaṇo
gotamo
sakyaputto
sakyakulā
pabbajito.
Bhavarāmāya
vata,
bho,
pajāya
bhavaratāya
bhavasammuditāya
samūlaṁ
bhavaṁ
udabbahī’ti.
Atha
kho,
bhikkhave,
māro
pāpimā
aññataraṁ
brahmapārisajjaṁ
anvāvisitvā
maṁ
etadavoca:
‘sace
kho
tvaṁ,
mārisa,
evaṁ
pajānāsi,
sace
tvaṁ
evaṁ
anubuddho,
mā
sāvake
upanesi,
mā
pabbajite;
mā
sāvakānaṁ
dhammaṁ
desesi,
mā
pabbajitānaṁ;
mā
sāvakesu
gedhimakāsi,
mā
pabbajitesu.
Ahesuṁ
kho,
bhikkhu,
tayā
pubbe
samaṇabrāhmaṇā
lokasmiṁ
arahanto
sammāsambuddhā
paṭijānamānā.
Te
sāvake
upanesuṁ
pabbajite,
sāvakānaṁ
dhammaṁ
desesuṁ
pabbajitānaṁ,
sāvakesu
gedhimakaṁsu
pabbajitesu,
te
sāvake
upanetvā
pabbajite,
sāvakānaṁ
dhammaṁ
desetvā
pabbajitānaṁ,
sāvakesu
gedhitacittā
pabbajitesu,
kāyassa
bhedā
pāṇupacchedā
hīne
kāye
patiṭṭhitā.
Ahesuṁ
ye
pana,
bhikkhu,
tayā
pubbe
samaṇabrāhmaṇā
lokasmiṁ
arahanto
sammāsambuddhā
paṭijānamānā.
Te
na
sāvake
upanesuṁ
na
pabbajite,
na
sāvakānaṁ
dhammaṁ
desesuṁ
na
pabbajitānaṁ,
na
sāvakesu
gedhimakaṁsu
na
pabbajitesu,
te
na
sāvake
upanetvā
na
pabbajite,
na
sāvakānaṁ
dhammaṁ
desetvā
na
pabbajitānaṁ,
na
sāvakesu
gedhitacittā
na
pabbajitesu,
kāyassa
bhedā
pāṇupacchedā
paṇīte
kāye
patiṭṭhitā.
Taṁ
tāhaṁ,
bhikkhu,
evaṁ
vadāmi—
iṅgha
tvaṁ,
mārisa,
appossukko
diṭṭhadhammasukhavihāramanuyutto
viharassu,
anakkhātaṁ
kusalañhi,
mārisa,
mā
paraṁ
ovadāhī’ti.
Evaṁ
vutte,
ahaṁ,
bhikkhave,
māraṁ
pāpimantaṁ
etadavocaṁ:
‘jānāmi
kho
tāhaṁ,
pāpima,
mā
tvaṁ
maññittho:
“na
maṁ
jānātī”ti.
Māro
tvamasi,
pāpima.
Na
maṁ
tvaṁ,
pāpima,
hitānukampī
evaṁ
vadesi;
ahitānukampī
maṁ
tvaṁ,
pāpima,
evaṁ
vadesi.
Tuyhañhi,
pāpima,
evaṁ
hoti:
“yesaṁ
samaṇo
gotamo
dhammaṁ
desessati,
te
me
visayaṁ
upātivattissantī”ti.
Asammāsambuddhāva
pana
te,
pāpima,
samānā
sammāsambuddhāmhāti
paṭijāniṁsu.
Ahaṁ
kho
pana,
pāpima,
sammāsambuddhova
samāno
sammāsambuddhomhīti
paṭijānāmi.
Desentopi
hi,
pāpima,
tathāgato
sāvakānaṁ
dhammaṁ
tādisova
adesentopi
hi,
pāpima,
tathāgato
sāvakānaṁ
dhammaṁ
tādisova.
Upanentopi
hi,
pāpima,
tathāgato
sāvake
tādisova,
anupanentopi
hi,
pāpima,
tathāgato
sāvake
tādisova.
Taṁ
kissa
hetu?
Tathāgatassa,
pāpima,
ye
āsavā
saṅkilesikā
ponobbhavikā
sadarā
dukkhavipākā
āyatiṁ
jātijarāmaraṇiyā—
te
pahīnā
ucchinnamūlā
tālāvatthukatā
anabhāvaṅkatā
āyatiṁ
anuppādadhammā.
Seyyathāpi,
pāpima,
tālo
matthakacchinno
abhabbo
puna
virūḷhiyā;
evameva
kho,
pāpima,
tathāgatassa
ye
āsavā
saṅkilesikā
ponobbhavikā
sadarā
dukkhavipākā
āyatiṁ
jātijarāmaraṇiyā—
te
pahīnā
ucchinnamūlā
tālāvatthukatā
anabhāvaṅkatā
āyatiṁ
anuppādadhammā’ti.
Iti
hidaṁ
mārassa
ca
anālapanatāya
brahmuno
ca
abhinimantanatāya,
tasmā
imassa
veyyākaraṇassa
brahmanimantanikantveva
adhivacanan”ti.
Brahmanimantanikasuttaṁ
niṭṭhitaṁ
navamaṁ.
‹ Previous · Page 3 of 3
Lite mode — plain HTML for e-readers and old browsers. Full version