Advice to Rāhula at Ambalaṭṭhika · Translation: Bhikkhu Sujato, SuttaCentral
Parallels & more translations on SuttaCentral
Katvāpi
te,
rāhula,
vācāya
kammaṁ
tadeva
te
vacīkammaṁ
paccavekkhitabbaṁ:
‘yannu
kho
ahaṁ
idaṁ
vācāya
kammaṁ
akāsiṁ
idaṁ
me
vacīkammaṁ
attabyābādhāyapi
saṁvattati,
parabyābādhāyapi
saṁvattati,
ubhayabyābādhāyapi
saṁvattati—
akusalaṁ
idaṁ
vacīkammaṁ
dukkhudrayaṁ
dukkhavipākan’ti?
Sace
kho
tvaṁ,
rāhula,
paccavekkhamāno
evaṁ
jāneyyāsi:
‘yaṁ
kho
ahaṁ
idaṁ
vācāya
kammaṁ
akāsiṁ
idaṁ
me
vacīkammaṁ
attabyābādhāyapi
saṁvattati,
parabyābādhāyapi
saṁvattati,
ubhayabyābādhāyapi
saṁvattati—
akusalaṁ
idaṁ
vacīkammaṁ
dukkhudrayaṁ
dukkhavipākan’ti,
evarūpaṁ
te,
rāhula,
vacīkammaṁ
satthari
vā
viññūsu
vā
sabrahmacārīsu
desetabbaṁ,
vivaritabbaṁ,
uttānīkattabbaṁ;
desetvā
vivaritvā
uttānīkatvā
āyatiṁ
saṁvaraṁ
āpajjitabbaṁ.
Sace
pana
tvaṁ,
rāhula,
paccavekkhamāno
evaṁ
jāneyyāsi:
‘yaṁ
kho
ahaṁ
idaṁ
vācāya
kammaṁ
akāsiṁ
idaṁ
me
vacīkammaṁ
nevattabyābādhāyapi
saṁvattati,
na
parabyābādhāyapi
saṁvattati,
na
ubhayabyābādhāyapi
saṁvattati—
kusalaṁ
idaṁ
vacīkammaṁ
sukhudrayaṁ
sukhavipākan’ti,
teneva
tvaṁ,
rāhula,
pītipāmojjena
vihareyyāsi
ahorattānusikkhī
kusalesu
dhammesu.
Yadeva
tvaṁ,
rāhula,
manasā
kammaṁ
kattukāmo
ahosi,
tadeva
te
manokammaṁ
paccavekkhitabbaṁ:
‘yannu
kho
ahaṁ
idaṁ
manasā
kammaṁ
kattukāmo
idaṁ
me
manokammaṁ
attabyābādhāyapi
saṁvatteyya,
parabyābādhāyapi
saṁvatteyya,
ubhayabyābādhāyapi
saṁvatteyya—
akusalaṁ
idaṁ
manokammaṁ
dukkhudrayaṁ
dukkhavipākan’ti?
Sace
tvaṁ,
rāhula,
paccavekkhamāno
evaṁ
jāneyyāsi:
‘yaṁ
kho
ahaṁ
idaṁ
manasā
kammaṁ
kattukāmo
idaṁ
me
manokammaṁ
attabyābādhāyapi
saṁvatteyya,
parabyābādhāyapi
saṁvatteyya,
ubhayabyābādhāyapi
saṁvatteyya—
akusalaṁ
idaṁ
manokammaṁ
dukkhudrayaṁ
dukkhavipākan’ti,
evarūpaṁ
te,
rāhula,
manasā
kammaṁ
sasakkaṁ
na
karaṇīyaṁ.
Sace
pana
tvaṁ,
rāhula,
paccavekkhamāno
evaṁ
jāneyyāsi:
‘yaṁ
kho
ahaṁ
idaṁ
manasā
kammaṁ
kattukāmo
idaṁ
me
manokammaṁ
nevattabyābādhāyapi
saṁvatteyya,
na
parabyābādhāyapi
saṁvatteyya,
na
ubhayabyābādhāyapi
saṁvatteyya—
kusalaṁ idaṁ manokammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, manasā kammaṁ karaṇīyaṁ.
Karontenapi
te,
rāhula,
manasā
kammaṁ
tadeva
te
manokammaṁ
paccavekkhitabbaṁ:
‘yannu
kho
ahaṁ
idaṁ
manasā
kammaṁ
karomi
idaṁ
me
manokammaṁ
attabyābādhāyapi
saṁvattati,
parabyābādhāyapi
saṁvattati,
ubhayabyābādhāyapi
saṁvattati—
akusalaṁ
idaṁ
manokammaṁ
dukkhudrayaṁ
dukkhavipākan’ti?
Sace
pana
tvaṁ,
rāhula,
paccavekkhamāno
evaṁ
jāneyyāsi:
‘yaṁ
kho
ahaṁ
idaṁ
manasā
kammaṁ
karomi
idaṁ
me
manokammaṁ
attabyābādhāyapi
saṁvattati,
parabyābādhāyapi
saṁvattati,
ubhayabyābādhāyapi
saṁvattati—
akusalaṁ
idaṁ
manokammaṁ
dukkhudrayaṁ
dukkhavipākan’ti,
paṭisaṁhareyyāsi
tvaṁ,
rāhula,
evarūpaṁ
manokammaṁ.
Sace
pana
tvaṁ,
rāhula,
paccavekkhamāno
evaṁ
jāneyyāsi:
‘yaṁ
kho
ahaṁ
idaṁ
manasā
kammaṁ
karomi
idaṁ
me
manokammaṁ
nevattabyābādhāyapi
saṁvattati,
na
parabyābādhāyapi
saṁvattati,
na
ubhayabyābādhāyapi
saṁvattati—
kusalaṁ
idaṁ
manokammaṁ
sukhudrayaṁ
sukhavipākan’ti,
anupadajjeyyāsi
tvaṁ,
rāhula,
evarūpaṁ
manokammaṁ.
Katvāpi
te,
rāhula,
manasā
kammaṁ
tadeva
te
manokammaṁ
paccavekkhitabbaṁ:
‘yannu
kho
ahaṁ
idaṁ
manasā
kammaṁ
akāsiṁ
idaṁ
me
manokammaṁ
attabyābādhāyapi
saṁvattati,
parabyābādhāyapi
saṁvattati,
ubhayabyābādhāyapi
saṁvattati—
akusalaṁ
idaṁ
manokammaṁ
dukkhudrayaṁ
dukkhavipākan’ti?
Sace
kho
tvaṁ,
rāhula,
paccavekkhamāno
evaṁ
jāneyyāsi:
‘yaṁ
kho
ahaṁ
idaṁ
manasā
kammaṁ
akāsiṁ
idaṁ
me
manokammaṁ
attabyābādhāyapi
saṁvattati,
parabyābādhāyapi
saṁvattati,
ubhayabyābādhāyapi
saṁvattati—
akusalaṁ
idaṁ
manokammaṁ
dukkhudrayaṁ
dukkhavipākan’ti,
evarūpaṁ
pana
te,
rāhula,
manokammaṁ
aṭṭīyitabbaṁ
harāyitabbaṁ
jigucchitabbaṁ;
aṭṭīyitvā
harāyitvā
jigucchitvā
āyatiṁ
saṁvaraṁ
āpajjitabbaṁ.
Sace
pana
tvaṁ,
rāhula,
paccavekkhamāno
evaṁ
jāneyyāsi:
‘yaṁ
kho
ahaṁ
idaṁ
manasā
kammaṁ
akāsiṁ
idaṁ
me
manokammaṁ
nevattabyābādhāyapi
saṁvattati,
na
parabyābādhāyapi
saṁvattati,
na
ubhayabyābādhāyapi
saṁvattati—
kusalaṁ idaṁ manokammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, teneva tvaṁ, rāhula, pītipāmojjena vihareyyāsi ahorattānusikkhī kusalesu dhammesu.
Ye
hi
keci,
rāhula,
atītamaddhānaṁ
samaṇā
vā
brāhmaṇā
vā
kāyakammaṁ
parisodhesuṁ,
vacīkammaṁ
parisodhesuṁ,
manokammaṁ
parisodhesuṁ,
sabbe
te
evamevaṁ
paccavekkhitvā
paccavekkhitvā
kāyakammaṁ
parisodhesuṁ,
paccavekkhitvā
paccavekkhitvā
vacīkammaṁ
parisodhesuṁ,
paccavekkhitvā
paccavekkhitvā
manokammaṁ
parisodhesuṁ.
Yepi
hi
keci,
rāhula,
anāgatamaddhānaṁ
samaṇā
vā
brāhmaṇā
vā
kāyakammaṁ
parisodhessanti,
vacīkammaṁ
parisodhessanti,
manokammaṁ
parisodhessanti,
sabbe
te
evamevaṁ
paccavekkhitvā
paccavekkhitvā
kāyakammaṁ
parisodhessanti,
paccavekkhitvā
paccavekkhitvā
vacīkammaṁ
parisodhessanti,
paccavekkhitvā
paccavekkhitvā
manokammaṁ
parisodhessan”ti.
Yepi
hi
keci,
rāhula,
etarahi
samaṇā
vā
brāhmaṇā
vā
kāyakammaṁ
parisodhenti,
vacīkammaṁ
parisodhenti,
manokammaṁ
parisodhenti,
sabbe
te
evamevaṁ
paccavekkhitvā
paccavekkhitvā
kāyakammaṁ
parisodhenti,
paccavekkhitvā
paccavekkhitvā
vacīkammaṁ
parisodhenti,
paccavekkhitvā
paccavekkhitvā
manokammaṁ
parisodhenti.
Tasmātiha,
rāhula,
‘paccavekkhitvā
paccavekkhitvā
kāyakammaṁ
parisodhessāmi,
paccavekkhitvā
paccavekkhitvā
vacīkammaṁ
parisodhessāmi,
paccavekkhitvā
paccavekkhitvā
manokammaṁ
parisodhessāmī’ti—
evañhi
te,
rāhula,
sikkhitabban”ti.
Idamavoca
bhagavā.
Attamano
āyasmā
rāhulo
bhagavato
bhāsitaṁ
abhinandīti.
Ambalaṭṭhikarāhulovādasuttaṁ
niṭṭhitaṁ
paṭhamaṁ.
‹ Previous · Page 3 of 3
Lite mode — plain HTML for e-readers and old browsers. Full version