With Raṭṭhapāla · Translation: Bhikkhu Sujato, SuttaCentral
Parallels & more translations on SuttaCentral
“ammatātā,
yathā
yathāhaṁ
bhagavatā
dhammaṁ
desitaṁ
ājānāmi,
nayidaṁ
sukaraṁ
agāraṁ
ajjhāvasatā
ekantaparipuṇṇaṁ
ekantaparisuddhaṁ
saṅkhalikhitaṁ
brahmacariyaṁ
carituṁ.
Icchāmahaṁ
kesamassuṁ
ohāretvā
kāsāyāni
vatthāni
acchādetvā
agārasmā
anagāriyaṁ
pabbajituṁ.
Anujānātha
maṁ
agārasmā
anagāriyaṁ
pabbajjāyā”ti.
Tatiyampi
kho
raṭṭhapālassa
kulaputtassa
mātāpitaro
raṭṭhapālaṁ
kulaputtaṁ
etadavocuṁ:
“tvaṁ
khosi,
tāta
raṭṭhapāla,
amhākaṁ
ekaputtako
piyo
manāpo
sukhedhito
sukhaparibhato.
Na
tvaṁ,
tāta
raṭṭhapāla,
kassaci
dukkhassa
jānāsi.
Maraṇenapi
te
mayaṁ
akāmakā
vinā
bhavissāma.
Kiṁ
pana
mayaṁ
taṁ
jīvantaṁ
anujānissāma
agārasmā
anagāriyaṁ
pabbajjāyā”ti?
Atha
kho
raṭṭhapālo
kulaputto:
“na
maṁ
mātāpitaro
anujānanti
agārasmā
anagāriyaṁ
pabbajjāyā”ti
tattheva
anantarahitāya
bhūmiyā
nipajji:
“idheva
me
maraṇaṁ
bhavissati
pabbajjā
vā”ti.
Then Raṭṭhapāla thought, “My parents don’t allow me to go forth.” He laid down right there on the bare ground, saying, “I’ll either die right here or go forth.”
Atha kho raṭṭhapālo kulaputto ekampi bhattaṁ na bhuñji, dvepi bhattāni na bhuñji, tīṇipi bhattāni na bhuñji, cattāripi bhattāni na bhuñji, pañcapi bhattāni na bhuñji, chapi bhattāni na bhuñji, sattapi bhattāni na bhuñji.
And he refused to eat, up to the seventh meal.
Atha
kho
raṭṭhapālassa
kulaputtassa
mātāpitaro
raṭṭhapālaṁ
kulaputtaṁ
etadavocuṁ:
“tvaṁ
khosi,
tāta
raṭṭhapāla,
amhākaṁ
ekaputtako
piyo
manāpo
sukhedhito
sukhaparibhato.
Na
tvaṁ,
tāta
raṭṭhapāla,
kassaci,
dukkhassa
jānāsi.
Maraṇenapi
te
mayaṁ
akāmakā
vinā
bhavissāma.
Kiṁ
pana
mayaṁ
taṁ
jīvantaṁ
anujānissāma
agārasmā
anagāriyaṁ
pabbajjāya.
Uṭṭhehi,
tāta
raṭṭhapāla,
bhuñja
ca
piva
ca
paricārehi
ca;
bhuñjanto
pivanto
paricārento
kāme
paribhuñjanto
puññāni
karonto
abhiramassu.
Na
taṁ
mayaṁ
anujānāma
agārasmā
anagāriyaṁ
pabbajjāya.
Maraṇenapi
te
mayaṁ
akāmakā
vinā
bhavissāma.
Kiṁ
pana
mayaṁ
taṁ
jīvantaṁ
anujānissāma
agārasmā
anagāriyaṁ
pabbajjāyā”ti?
Evaṁ
vutte,
raṭṭhapālo
kulaputto
tuṇhī
ahosi.
Dutiyampi
kho
raṭṭhapālassa
kulaputtassa
mātāpitaro
raṭṭhapālaṁ
kulaputtaṁ
etadavocuṁ
…pe…
dutiyampi
kho
raṭṭhapālo
kulaputto
tuṇhī
ahosi.
Then Raṭṭhapāla’s parents said to him, “Dear Raṭṭhapāla, you’re our only child. You’re dear to us and we love you. You’re pampered and raised in comfort. You know nothing of suffering. When you die we will lose you against our wishes. So how can we allow you to go forth from lay life to homelessness while you’re still living? Get up, Raṭṭhapāla! Eat, drink, and amuse yourself. While enjoying sensual pleasures, delight in making merit. We don’t allow you to go forth. When you die we will lose you against our wishes. So how can we allow you to go forth while you’re still alive?” When they said this, Raṭṭhapāla kept silent. For a second time,
Tatiyampi
kho
raṭṭhapālassa
kulaputtassa
mātāpitaro
raṭṭhapālaṁ
kulaputtaṁ
etadavocuṁ:
“tvaṁ
khosi,
tāta
raṭṭhapāla,
amhākaṁ
ekaputtako
piyo
manāpo
sukhedhito
sukhaparibhato.
Na
tvaṁ,
tāta
raṭṭhapāla,
kassaci
dukkhassa
jānāsi.
Maraṇenapi
te
mayaṁ
akāmakā
vinā
bhavissāma,
kiṁ
pana
mayaṁ
taṁ
jīvantaṁ
anujānissāma
agārasmā
anagāriyaṁ
pabbajjāya.
Uṭṭhehi,
tāta
raṭṭhapāla,
bhuñja
ca
piva
ca
paricārehi
ca;
bhuñjanto
pivanto
paricārento
kāme
paribhuñjanto
puññāni
karonto
abhiramassu.
Na
taṁ
mayaṁ
anujānāma
agārasmā
anagāriyaṁ
pabbajjāya.
Maraṇenapi
te
mayaṁ
akāmakā
vinā
bhavissāma.
Kiṁ
pana
mayaṁ
taṁ
jīvantaṁ
anujānissāma
agārasmā
anagāriyaṁ
pabbajjāyā”ti?
and a third time, Raṭṭhapāla’s parents made the same request.
Tatiyampi kho raṭṭhapālo kulaputto tuṇhī ahosi.
And for a third time, Raṭṭhapāla kept silent. Raṭṭhapāla’s parents then went to see his friends. They told them of the situation and asked for their help.
Atha
kho
raṭṭhapālassa
kulaputtassa
sahāyakā
yena
raṭṭhapālo
kulaputto
tenupasaṅkamiṁsu;
upasaṅkamitvā
raṭṭhapālaṁ
kulaputtaṁ
etadavocuṁ:
“tvaṁ
khosi,
samma
raṭṭhapāla,
mātāpitūnaṁ
ekaputtako
piyo
manāpo
sukhedhito
sukhaparibhato.
Na
tvaṁ,
samma
raṭṭhapāla,
kassaci
dukkhassa
jānāsi.
Maraṇenapi
te
mātāpitaro
akāmakā
vinā
bhavissanti.
Kiṁ
pana
te
taṁ
jīvantaṁ
anujānissanti
agārasmā
anagāriyaṁ
pabbajjāya.
Uṭṭhehi,
samma
raṭṭhapāla,
bhuñja
ca
piva
ca
paricārehi
ca;
bhuñjanto
pivanto
paricārento
kāme
paribhuñjanto
puññāni
karonto
abhiramassu.
Na
taṁ
mātāpitaro
anujānissanti
agārasmā
anagāriyaṁ
pabbajjāya.
Maraṇenapi
te
mātāpitaro
akāmakā
vinā
bhavissanti.
Kiṁ
pana
te
taṁ
jīvantaṁ
anujānissanti
agārasmā
anagāriyaṁ
pabbajjāyā”ti?
Evaṁ
vutte,
raṭṭhapālo
kulaputto
tuṇhī
ahosi.
Dutiyampi
kho
…
Then Raṭṭhapāla’s friends went to him and said, “Our dear Raṭṭhapāla, you are your parents’ only child. You’re dear to them and they love you. You’re pampered and raised in comfort. You know nothing of suffering. When you die your parents will lose you against their wishes. So how can they allow you to go forth while you’re still alive? Get up, Raṭṭhapāla! Eat, drink, and amuse yourself. While enjoying sensual pleasures, delight in making merit. Your parents will not allow you to go forth. Even when you die your parents will lose you against their wishes. So how can they allow you to go forth while you’re still alive?” When they said this, Raṭṭhapāla kept silent. For a second time …
‹ Previous · Page 2 of 8 · Next ›
Lite mode — plain HTML for e-readers and old browsers. Full version